Ознака: #нарцис #нарцисизам #емоционалнаманипулација #токсичнаврска #емоционалнадистанца #скриенакомуникација

Една од работите што најмногу ги збунува луѓето во однос со нарцис е комуникацијата.
Многу пораки. Многу кратки реченици. Чувство дека некој е постојано „тука“.
Но токму тука се крие замката.
Нарцисите често пишуваат многу.
Но клучното прашање не е колку пишуваат, туку:
кому пишуваат – и зошто.
Ако си со него во ист простор, а тој постојано е на телефонот, запрашај се:
со кого го дели вниманието што треба да биде тука, со тебе?
Често нарцисите се допишуваат со повеќе луѓе истовремено.
Не затоа што се поврзани, туку затоа што им требаат повеќе извори на потврда.
Насмевка додека гледа во телефонот, таинствени погледи, брзо заклучување на екранот –
тоа не се случајности, туку образец.
Многу карактеристична реченица е и:
„Одам да спијам, добра ноќ.“
Оваа реченица често не значи крај на денот.
Таа значи крај на достапноста за тебе.
Понекогаш е код дека е со некој друг.
Понекогаш значи само: не сакам да бидам присутен.
Во двата случаи, не станува збор за блискост, туку за повлекување.
Многу луѓе кои биле во однос со нарцис опишуваат и долги исчезнувања –
во бањата, на „пауза“, на телефон.
Дури и тогаш кога разговорот би можел да биде едноставен и во живо.
Ако некој инсистира на пишување, а избегнува разговори лице в лице,
тоа не е знак на срамежливост или замор.
Тоа е начин на контрола.
Во живо е потешко да се манипулира.
Потешко е да се избегнува.
Потешко е да се игра улога.
И тука доаѓа најважното прашање:
Зошто некој те држи „покрај себе“, ако не е навистина присутен?
Одговорот често е непријатен, но ослободувачки:
затоа што си резерва.
Извор на внимание.
Емоционална замена.
Некој што е достапен кога му треба – но не и партнер во вистинска смисла.
Вистински пријател или партнер не гради однос само преку пораки.
Не ја крие комуникацијата.
Не живее двоен ритам.
Кога ќе го видиш ова, почнуваш да разбираш дека проблемот никогаш не бил во тебе,
туку во начинот на кој некој ги користи луѓето, наместо да биде со нив.
И кога еднаш ќе го разбереш тоа,
престануваш да се прашуваш зошто пишува толку многу.
Почнуваш да се прашуваш дали воопшто е достоен за твоето внимание.