Многу луѓе по прекин со нарцис се прашуваат:„Што најмногу ќе го погоди?“
„Што навистина го крши?“
Инстинктивниот одговор често е:
одбивање, разобличување, соочување, враќање со иста мера.
Но вистината е поинаква.
Она што НЕ го крши нарцисот
Нарцисот не го крши:
одбивањето
јавното разобличување
конфликтот
омразата
одмаздата
Зошто?
Затоа што нарцисот се храни со драма.
Драмата му дава чувство на значење, моќ и постоење.
Тој е мајстор за:
лажење
манипулација
менување на приказната
преземање улога на жртва
постојано „преосмислување“ на себе
Сè со една цел:
претставата да продолжи.
Дури и кога неговата одмазда не е целосно задоволена,
нарцисот продолжува опсесивно да размислува
како повторно да исфрли злоба
кон личноста што ја доживеал како навреда.
Не затоа што сака,
туку затоа што егото му е повредено.
Како завршува нарцисот
Со текот на времето, моделот е речиси секогаш ист.
Нарцисот најчесто завршува сам
или со уништени односи
со најблиските околу себе —
партнерот, децата, пријателите.
Неговата постојана потреба за контрола, надмоќ и потврда
ги троши и разорува врските со оние што му се најблиску.
Партнерите се исцрпуваат и си заминуваат.
Децата се дистанцираат за да се заштитат.
Пријателствата се распаѓаат
кога манипулацијата станува очигледна.
Она што останува е осаменост —
не како избор,
туку како последица.
Вистината што навистина го плаши нарцисот
Она што навистина го крши нарцисот
не е нешто што ти го правиш.
Туку нешто од кое не може да избега.
Осаменоста
Зад маската на самоувереност и надмоќ
се крие длабока празнина.
Нарцисот не знае да биде сам
без да се соочи со себе.
Кога нема публика,
кога нема снабдување,
кога нема кој да го потврди —
останува тишината.
А тишината за него е закана.
Стареењето
Нарцисот живее од слика, статус и илузија на контрола.
Стареењето го потсетува дека:
телото се менува
вниманието не е вечно
привлечноста бледнее
моќта не е апсолутна
Тоа директно ја руши илузијата
што цел живот ја градел.
Смртта
Најдлабокиот, но најтих страв.
Смртта го потсетува дека:
не е посебен
не е над другите
не е над времето
И дека сите маски,
сите улоги,
сите манипулации —
на крај стануваат ирелевантни.
Зошто ова е важно за тебе
Затоа што ти покажува нешто суштинско:
Не
си ти таа што треба да „победи“.
Не си ти таа што треба да се докажува.
Не си ти таа што треба да враќа.
Нарцисот сам се соочува со своите најголеми стравови
— порано или подоцна.
Твојата задача не е да го кршиш него.
Твојата задача е да се вратиш себеси.
Најсилниот одговор што постои
Не е одмаздата.
Не е објаснувањето.
Не е конфликтот.
Туку:
тишината
дистанцата
животот што продолжува
мирот што не бара дозвола
Кога ќе престанеш да играш улога во неговата приказна,
претставата завршува.
Каде завршува нарцисот, а каде ти
Нарцисот нема капацитет да учи од искуствата.
Кај него нема вистински процес на исцелување.
Нема соочување.
Нема преземање одговорност.
Нема внатрешна промена.
Тој само преминува
од едно снабдување на друго,
обидувајќи се повторно да ја наполни празнината
што никогаш не ја разбира
и никогаш не ја лекува.
За разлика од него,
ние од искуствата учиме.
Тие нè болат.
Нè кршат.
Но нè будат.
Ние растеме.
Созреваме.
Стануваме посвесни, посилни
и подобри личности.
Таму каде што нарцисот останува заглавен
во истиот круг,
ние одиме напред.
Со повеќе јасност.
Со повеќе граници.
И со мир што повеќе не го даваме никому.
VMESNI SVETOVI 