🎁 Празници.
🎂 Родендени.
🌊 Одмори.
Тие денови што другите ги чекаат со радост – ти ги чекаш со страв.
Секогаш нешто ќе тргне наопаку.
Секогаш ќе се случи нешто „ненамерно“.
Секогаш ќе бидеш таа што се обидува да спаси атмосфера – додека тој гледа наоколу, критикува, игнорира, провоцира.
Празниците доаѓаат со ветување за љубов. За внимание. За благодарност.
Но ако си покрај нарцис – празниците се сè освен тоа.
Стануваат денови кога ќутиш. Кога глумиш дека си добро.
Денови кога мораш да ја скриеш болката – само за да не создадеш нова расправија.
Со нарцисот:
❌ Празникот не е празник.
❌ Одморот не е одмор.
❌ Твојот ден – не е твој.
📌 8ми Март. Денот на мајката. Твојот роденден. Годишнината.
Сите тие денови што треба да бидат за тебе –
се претвораат во денови кога мораш да внимаваш на секој збор.
🧨 Можеби ќе те игнорира.
🧨 Можеби ќе направи нешто – но само пред други.
🧨 Можеби ќе добиеш подарок – но со чувство на вина. Или по расправија.
🧨 Можеби ќе го слави тој ден – но со друга.
👠 Ќе ти каже:
„Не ти требаат такви глупости.“
„Овие празници се само за реклами.“
„Сите жени го претеруваат.“
Но ти чувствуваш дупка.
И болка.
И чувство дека не вредиш.
📉 А вистината е – не си луда.
📉 Не си презахтевна.
📉 Само бараш она што секоја жена го заслужува: почит, внимание, нежност.
📩 И некогаш … ќе пишува на други.
На својот профил нема да стави ништо за тебе –
но ќе лајкне друга. Ќе ѝ честита на својата мајка.
Или ќе ѝ прати порака на „резервната“.
📌 Празниците со него се тест:
– На твојата трпеливост.
– На твојата тишина.
– На твојата подготвеност да ја потиснеш болката – за мир во куќата.
🎁 Празник е. Но не за тебе.
Додека другите жени добиваат цвеќиња, пофалби и објави – ти добиваш молк. Или уште полошо:
– коментар „што веќе си нервозна?“,
– одговор „еј, не ми се прави сега сцена“,
– или класиката: „заборавив, ама ти секогаш нешто драматизираш“.
🎂 Роденден ти е. Но се чувствуваш како да си згрешила што си родена.
Ќе добиеш подарок? Можеби.
Ама прво ќе добиеш драма. Тишина. Обвинување. И чувство дека ништо не правиш како што треба.
Ако си среќна? Ќе направи нешто – за да не бидеш.
Ако не си среќна? Ќе те праша зошто уништуваш сè.
И потоа… додека ти ги дуваш свеќичките – тој ќе си пишува со резервите. На твoј роденден.
🎭 Нарцисот за празници и на одмор: малиот ѓавол во свечено пакување
🎄 На Божиќ – те замрзнува.
Ако очекуваш семејна топлина – ќе добиеш студен поглед.
Твојот ентузијазам е за него навреда.
Ќе го саботира ручекот, ќе се скара за глупост, ќе исчезне среде денот.
Сите нешто подготвуваат. Светки, храна, подароци.
Ти – се обидуваш да создадеш атмосфера.
А тој?
Седи со вклучен мобилен. Или се однесува како да е казнет што е дома.
🔇 Тишина.
🔁 Цинизам.
🪞 Злобен коментар – дури и пред гости.
„Не знаеш ни салата да направиш како што треба.“
„Ти оваа година ништо не си заслужила.“
„Овие украси ти се кич.“
📌 Тој не го сака Божиќот.
Не заради религија. Туку затоа што не е во центарот.
Сака да види дали ќе му дадеш приоритет – и кога не го заслужува.
🐣 Нарцисот за Велигден: кога тишината стана традиција.
Додека другите се будат со насмевка и мир во душата – ти се будиш со стегнато срце.
Наместо љубов – чувство на одговорност. Да не заборавиш ништо. Да не згрешиш. Да не го налутиш.
Велигден би требал да биде симбол на надеж.
Но со нарцисот – секоја надеж се распрснува на првото негово „Што си зготвила сега?“ или „Ова не личи на празник.“
👩🍳 Сè си направила. Чистење. Храна. Подготвена трпеза.
Но кога ќе седнете на маса – тој одеднаш станува критичар.
Сè е премалку. Прекасно. Премногу.
Иако се обидуваш да ја спасиш атмосферата – тишината сече.
Гостите чувствуваат. Детето гледа. А ти…
Ти повторно се распаѓаш одвнатре.
🫱🫲 Семејни празници: кога тој го слави светот – освен тебе.
Слават дедовци, баби, кумови, пријатели…
На сите носи подароци, се смее, глуми совршен сопруг.
Само дома – тишина. Само ти – не постоиш.
Ако твоето семејство слави – ќе измисли причина да не оди.
Ако твоето дете има настан – ќе задоцни, ќе заборави, ќе се жали.
Секој семеен момент станува натпревар – кој има повеќе контрола.
🥀 Нема фотографија со тебе.
Нема статус.
Нема ништо што потсетува дека постоиш – освен кога треба да бидеш виновна.
А кога ќе почнеш да поставуваш прашања – ќе добиеш тивок третман.
Или ироничен коментар: „Сакаш внимание? Оди објави нешто на Фејсбук.“
📌 Семејните празници се огледало.
Ако во нив гледаш болка – тогаш знаеш: не си сакана, туку контролирана.
🏖️ А на одмор…
Ти се подготвуваш со радост – тој вика.
„Секогаш нешто забораваш!“
„Зошто таа облека – на ревија одиш?“
„Кој пак ќе плаќа за сè ова?“
И кога конечно ќе стигнете – тој не мирува.
Гледа други жени.
Коментира секоја што минува.
Флертува со онаа што најмалку ја сомневаш – таа што ти е пред очи.
А можеби… ќе добие глуп изговор – и ќе исчезне на неколку часа.
„Само колегите, само за момент…“
Но ти знаеш. Внатре – секоја клетка ти вреска: нешто не е во ред.
📩 А понекогаш – додека ти седи до тебе на лежалка, со кафе во рака –
пишува на бивши.
На резервни.
На оние што го хранат – кога ти си празна.
📌 Празникот не треба да те боли.
📌 Ако се чувствуваш невидлива кога треба да светиш – не си во љубов, туку во стапица.
✨ Но еднаш кога ќе ја видиш вистината – нема враќање назад.
Ќе престанеш да се потценуваш.
Ќе престанеш да се прашуваш: „Што ако сум јас проблемот?“
И ќе почнеш да се славиш сама – и секој ден ќе ти стане празник.
📌 Жената што гледа – сега гледа поинаку.
📌 Жената што љуби – веќе не љуби оној што ја крши.
📌 Жената што еднаш знаеше што значи празник – ќе си го врати.
VMESNI SVETOVI 