Ова прашање е многу често и особено блиско за луѓето кои биле во однос со нарцистична личност.
Нарцистичната личност на почетокот може да делува како да е целосно опседната со партнерката. Тоа е фазата на идеализација – моментот кога таа е ставена на пиедестал, преплавена со внимание, комплименти и привидно обожавање. Но тоа не е вистинска љубов. Тоа е одраз на неговата потреба за потврда, контрола и емоционално „хранење“.
Да, нарцисот може и да се ожени. Но неговата „среќа“ не е исто што и вистинска партнерска среќа. Тој се напојува од партнерката – од нејзината енергија, емоции, приспособување и восхит. Кога таа ќе почне да ја покажува својата автентичност, да поставува граници или едноставно повеќе не ги исполнува сите негови очекувања, често следи фазата на девалвација, а потоа и отфрлање.
Вистинската брачна среќа се темели на заемна почит, ранливост и емоционална поврзаност. Нарцистичната личност тоа најчесто не е способна да го живее целосно. Затоа односот може да изгледа среќен однадвор – како дел од социјалната маска – додека во реалноста партнерката е често исцрпена, незадоволна и емоционално испразнета.
На кратко: нарцисот може некого опсесивно да „посакува“ и дури и да стапи во брак, но трајната среќа и исполнетиот однос во таква динамика се исклучително ретки.
СРЕЌА ВО ОДНОС СО НАРЦИС
Тоа не е мирна среќа. Таа е интензивна, променлива и условена.
Среќа значи тој да е задоволен.
Среќа значи да има мир – затоа што ти се прилагодуваш.
Радоста е кратка и по неа следи напнатост.
Љубовта е награда, не сигурност.
Постојано се прашуваш: Што направив погрешно?
Чувствуваш анксиозност дури и кога „сè е во ред“.
Полека го губиш контактот со себе, но добиваш чувство дека конечно си „избрана“.
Тоа не е среќа. Тоа е емоционална зависност, маскирана како љубов.
СРЕЌА ВО ЗДРАВ ОДНОС
Тоа е тивка, стабилна и проширувачка среќа.
Среќа значи да можеш да бидеш тоа што си.
Границите не се закана, туку нешто природно.
Конфликтите не го загрозуваат односот.
Не мораш да одиш „на прсти“.
Радоста не е казнета со молк или дистанца.
Не се губиш – туку растеш.
Мирот не е досада. Тој е сигурност.
Тоа е среќа што не бара да се жртвуваш себеси.
Нарцистичкиот однос те стеснува.
Здравиот однос те проширува.
Ако за „среќа“ мораш да исчезнеш – тоа не е среќа.
Ако можеш да постоиш во целост – тогаш си дома.
VMESNI SVETOVI 